De Bondgenoot

Literaire avond

Wat is een mens zonder literatuur?

De laatste zaterdagavond in november: buiten koud en winderig, maar binnen is de bovenzaal van De Bondgenoot omgetoverd tot een klein intiem theater, met kaarslicht en bloemetjes; thee, koffie en schalen met warme speculaas. Er staat een spreekstandaard en er liggen programma’s op de stoelen.

We houden een literaire avond!

Een avond lang luisteren we naar een grote diversiteit van gedichten en verhalen; ontroerend, humoristisch, dramatisch, lichtvoetig; zowel uit de (wereld)literatuur als van eigen bodem, ja ook uit eigen werk. Want er zijn dichters en vertellers onder de Bondgenoten en hun vrienden.

Zo konden we luisteren naar de verhalen uit Indonesië van Nannie en Gerrit; naar de Ode aan mijn Ziel van Elisabeth; naar het grootse kosmische epos over De Geboorte van een Mens van Stephen; naar de gedichten van een van de gasten (Wim Westerink) over een Engel:

…

Fluisterend vlindert een vlaag

Omhoog omlaag

Van wind

Van schoonheid

Van altijd

…

Ook ik las een stuk voor, uit mijn nieuwe roman: “Een nichtje uit de Oekraïne.” Er waren gedichten van o.a. Ivo de Wijs, Willem Wilmink, Annie M.G. Schmidt: verhalen van Karel Eykman, Etty van Hillesum, Wim Boevink, Toon Tellegen, Louis Couperus, en zelfs – als hilarisch begin: de proloog uit de Odyssee van Homerus, door Margreet in passend kostuum voorgedragen.

Het is magisch wat woorden met je doen. Ze nemen je mee naar een andere wereld en tonen je een nieuw perspectief. Bijna iedereen in het publiek had een bijdrage. En wie enkel luisterde, heeft intens genoten van de rijkdom die deze avond bracht.

Het deed mij aan het einde verzuchten: “Waarom houden we volgende keer niet een lange Literaire Nacht!”

                                                                                                                                             Maria